Gegevens

Geschreven door: Didier (De Wever)

Categorie: Recensies

Gepubliceerd: 08 maart 2025

Hits: 312

De omvang van de wereld

 

auteur: António Lobo Antunes

vertaling: Harrie Lemmens

fictie

uitgeverij Van Maaskant Haun 2025

ISBN 9789083402284

beoordeeld door Gerda Sterk

XXX

 

In deze roman lezen we de gedachten van 4 personages. Een oude man overziet zijn leven. Hij is een 77-jarige rijke,  zieke industrieel die als jongeman een kind verwekt heeft bij een werkneemster. Die dochter heeft de vader in dienst genomen om hem op te volgen. Zij is de tweede van de vier personages. Een derde stem is een jongere dame, die bij hem woont en hem gezelschap houdt. De vierde stem is haar minnaar, een advocaat. In het midden is er op een vage manier sprake van een complot van die twee laatsten, dat erop gericht is om de erfenis te stelen. 

 

Vooraleer je aan de lectuur van dit boek begint, is het niet slecht de achterflap te lezen, zodat je begrijpt dat er vier stemmen aan het woord zijn. Hoe het afloopt heeft geen belang, wat telt zijn de vervlochten levens van de 4 personages, wiens gedachtegangen we volgen. 

Behalve in de weergave van conversaties, staan er geen hoofdletters of punten, enkel komma's. Hoofdstuk 1 (en ook de volgende) is dus één zin en inderdaad, beter kan je een gedachtegang niet weergeven. Ik vond het evenwel uitermate moeilijk om te lezen en vandaar dat ik dit laatste boek van Antunes slechts 3 sterren gaf, al wordt hij - vooral in Portugal - geprezen om zijn vele literaire verwezenlijkingen. 

Er komen blijkbaar veel autobiografische elementen in dit boek aan de orde. De oude man denkt aan zijn kinderjaren, het dorp en de stad, aan zijn opname in het ziekenhuis. Wat vooral primeert zijn de gevoelens van eenzaamheid. De dochter denkt aan de man die haar moeder kwam bezoeken.: "mijn moeder starend naar gisteren op de verveloze gammele bank, steeds in het gezelschap van een half dozijn duiven met hun handen op de rug en daarin een snoepje,..." Deze gedachten worden een bladzijde verder bijna letterlijk herhaald, vermoedelijk omdat ze verband houden met de ontmoeting met haar vader.

Al de hoofdthema's uit de vorige boeken van Antunes komen voor in de 19 hoofdstukken: de oorlog, de eenzaamheid, de stad Lissabon, het dorp van zijn jeugd, hoe zijn geheugen werkt, zijn kinderjaren. Er is sprake van rouw om wat nooit heeft kunnen gebeuren, van verdriet over liefde die nooit heeft kunnen bestaan, van vraatzucht die nooit bevredigd is. Op de kaft is sprake van humor, maar die is moeilijker te vinden dan de neerslachtigheid, de treurigheid en af en toe de wanhoop, die letterlijk van elke bladzijde afstralen. 

Er is dus geen sprake van een echt verhaal. De overpeinzingen zijn soms filosofisch, soms schrijnend poëtisch, soms "weemoedig als een fado", om het met de woorden van inleider, Arjan Peters, te zeggen. Die geeft ook een pluim aan de vertaler, Harrie Lemmens " die opnieuw bereid was die (grote roman) in bijtend en zingend Nederlands om te zetten".

Gegevens

Geschreven door: Didier (De Wever)

Categorie: Recensies

Gepubliceerd: 07 februari 2025

Hits: 331

Easy Air Fryer
GROOTS & GEWELDIG LEKKER ETEN
auteur: Jamie Oliver
non-fictie, kookboek
uitgeverij Kosmos 2025
ISBN 978 90 439 3790 0
NUR 440
beoordeeld door Gerda Sterk

Een kookboek voor man of vrouw die graag werkt met een machine, zelfs bij het
bereiden van maaltijden?
De airfryer is een soort oven die je op het aanrecht plaatst. Jamie stelt hem
enthousiast voor op de eerste bladzijden: "een handige nieuwe keukentool... Het
gaat heus niet alleen om crispy frietjes... snel, efficiënt en relatief moeiteloos
koken...". Op de volgende bladzijde zien we een foto van een dubbele airfryer van
het merk Tefal (ook te koop in België). Van dat model gaan de recepten uit, wat dus
een ietsje aanpassen is voor wie - zoals ik - dat model niet heeft. Het is nuttig de
inleiding te lezen, anders weet je bv. niet dat hij het uitneembare rooster erin laat,
tenzij anders aangegeven. Na vijf basisingrediënten en allerlei keukengerei te tonen,
gaat hij over (na nog twee mooie titelbladzijden) op "Snelle happen", waarna een
eerder ongebruikelijke indeling in de recepten volgt. Ik noem bv. "Een tikkeltje
speciaal" of "Betere borrelhappen". Elk recept vermeldt het vetgehalte, de vezels en
alles wat iemand op dieet wil weten.
The proof of the pudding is in the eating (ik sluit aan bij de vele Engelse termen die

gebruikt worden!) en dus ging ik aan de slag met "Mosselen met knoflook-
roomsaus" (in de lijst ingrediënten vermeld als "crème fraîche"). Boven aan de

bladzijde staat vermeld voor hoeveel personen het gerecht is, hoe lang de

voorbereiding en de bereiding duren en hoeveel lades (1 of 2) er gebruikt worden.
Dit is een recept voor 1 persoon. De recepten voor 4 of 6 personen zijn zeldzaam,
want - zo zegt Oliver - "het apparaat is redelijk compact en efficiënt qua
energieverbruik, en daarom ideaal om kleine porties klaar te maken zonder de grote
oven aan te zetten". Er staat dat ik twee lades moet gebruiken en het rooster uit de
grote lade moet halen. In de kleine lade moet ik het stokbrood roosteren. 400 g
mosselen is nergens te krijgen, dus verdubbel ik de hoeveelheden. Ik rooster het
brood in de toaster i.p.v. in de tweede lade. Dit is een recept voor beginners: zie de
raadgevingen in verband met open en gesloten mosselen. Besluit: het smaakte heel
lekker, maar dit recept had ik beter in een gewone pot klaargemaakt. Mijn toestel is
niet geschikt zonder het rooster erin, want het handvat om de pot vast te pakken,
ontbreekt en het lijkt niet helemaal dicht.
Hij eindigt het boek met allerlei tips over bv. duurzaamheid en dieet. Zo raadt hij aan
niet zuinig te zijn met zuivel, maar "je moet echt voor biologisch gaan". Als hij het
heeft over "de vriezer is je beste vriend" dan blijkt weer dat het boek voor een breed
publiek is geschreven. Jamie's voedingsteam geeft twee bladzijden raad over gezond
eten en "Drink genoeg water".
In het uitgebreide register vind je alles terug.
Het is een enthousiast geschreven boek. De vele Engelse termen (crispy, sprayfles,
wirls, spicy, sticky worstjes, ...) en de voor een Vlaming vreemde ingrediënten zoals
bimi, gochjan pasta, udon, neem je er graag bij. Het is heel mooi uitgegeven, met
uitnodigende foto's en een harde kaft. Alle kookboeken voor de airfryer beginnen
met de opmerking dat het toestel méér kan dan lekkere frietjes bakken zonder te
zwemmen in olie, maar in het boek van de internationale mediafiguur, Jamie Oliver,
hebben de recepten een buitenlandse toets en het is duidelijk voor beginnelingen bedoeld

Gegevens

Geschreven door: Didier (De Wever)

Categorie: Recensies

Gepubliceerd: 05 februari 2025

Hits: 421

DENKEN ALS EEN BERG
HET JAAR ROND OP DE ZANDGRONDEN
auteur: Aldo Leopold, met essays van Johan Braeckman en Hans Van Dyck
non-fictie
uitgeverij NOORDBOEK 2025
ISBN 978 94 6471243 8
NUR 730/410
beoordeeld door Gerda Sterk
XXXXX
Als je de essays van Johan Braeckman en Hans Van Dyck zou lezen, dan zou je
overtuigd zijn van de waarde van dit boek en zou ik deze recensie niet hoeven te
schrijven. Omdat je dan eerst het boek moet aanschaffen, zal ik met deze bespreking
proberen u te overtuigen precies dat te doen: koop het, het is de moeite waard.
Hoe kan een boek dat voor het eerst werd gedrukt in 1949 en gaat over de zorg om
het milieu en het verloren gaan van de wildernis, heden ten dage nog iets nieuws
aanbrengen en impact hebben? "Hoe dan ook moet elke nieuwe generatie zich
afvragen wat een moreel verantwoorde houding is tot de natuur. De nood aan een
heldere en overtuigende milieu-ethiek is actueler dan ooit..." om het met de woorden
van Johan Braeckman te zeggen.
Al in 1949 zag de Amerikaanse Aldo Leopold dat het misging met de wilde natuur in
de U.S.A en daarbuiten, maar ook wat een grote, negatieve impact al dat menselijk
gewoel had en dat niet alleen op het menselijke dier, maar op alles wat leeft en ja,
zelfs de bergen weten ervan. Alles is immers verbonden met alles, zodat bv. iemand
die decennia lang aan intensieve landbouw doet, meewerkt aan zandstormen: zie de
Dust Bowl in de jaren 1930, waarvan het fijne stof steden als Chicago, New York en
Boston bereikte!

Leopold zwierf vooral door de Verenigde staten jaren lang rond en noteerde wat hij
zag, rook, voelde, hoorde en ook las. Hij was zelf een jager en een visser, maar hij
deed dat om in leven te blijven tijdens zijn tochten. Als hij las dat in 1875 vier jagers
honderddrieënvijftig prairiehoenders doodden, dat er 1896
vijfentwintigduizend patrijzen uit het dorp Spooner naar de markt gebracht werden,
dat Wisconsin in 1906 zijn laatste poema verloor, dat een bedrijf in Chicago
vijfentwintigduizend kraaghoenders verhandelde, dat een premiejager beweerde dat
hij in één seizoen zesduizend wilde eenden had gedood, dan voel je dat zijn hart
bloedt, al schrijft hij deze indrukwekkende cijfers neer als dorre feiten. Heel anders
wordt zijn taal als hij planten en dieren observeert, dan is poëzie nooit ver weg en
genieten of voelen we mee met wat hij beschrijft. Zie hoe hij de luchtdans van de
baltsende houtsnip beschrijft of hoe hij het groene vuur in de ogen van de stervende
wolvin ziet doven. Die laatste ervaring doet hem beseffen dat wolven niet uitgeroeid
moeten worden om de natuur beter te maken, integendeel. In het hoofdstuk waaraan
de vertaler de titel ontleende, denkt Leopold zelf als een berg en ziet hoe na het
verdwijnen van de wolf, het hertenbestand explodeerde en elke struik en zaailing
afgraasde, elke eetbare boom ontbladerde, "en kan een bergkam die door een
overmaat aan herten wordt kaalgevreten, zich pas na vele decennia herstellen". De
taal van Leopold wordt ook anders als hij de kortzichtigheid van de mens beschrijft:
dan zijn ironie en sarcasme duidelijk. Ik geef een paar voorbeelden, maar er zijn er
vele te vinden in het deel over milieu-ethiek: waarvan houden goede burgers? "Zeker
niet van water dat geen andere functie heeft dan het aandrijven van turbines, het
laten drijven van schepen en het lozen van rioolwater. Zeker niet van planten,
waarvan we zonder blikken of blozen hele gemeenschappen verdelgen. Zeker niet
van de dieren, waarvan we reeds veel van de grootste en mooiste soorten hebben
uitgeroeid." Het sarcasme druipt van zijn pen als hij de toerisme-industrie beschrijft
als "een industrie van pret en prullaria... avontuurlijke tochten in het eeuwenoude
woud verworden tot een trukendoos vol plat amusement. En nu, als klap op de
vuurpijl van banaliteit, de caravan."
De vertaler, Joris Capenberghs, had een moeilijke opdracht die hij schitterend
uitvoerde. Leopold en zijn lezers waren en zijn bekend met vele namen en feiten,
maar Nederlandstalige lezers van 2025 niet, of het nu gaat om geschiedenis of over
namen van soorten. Capenberghs lost dat op met uitleg - waar nodig - in "Noten van
de vertaler". Dat zal ook de reden zijn waarom hij als hoofdtitel het intrigerende
"Denken als een berg" koos in plaats van de ondertitel "A Sand County Almanac;
And Sketches Here and There" van de Oxford University Press, 1949.
Het boek bestaat uit drie delen, wat de auteur zelf aangeeft in zijn inleiding. Het
eerste deel beschrijft wat zijn familie en hijzelf zagen en deden op hun
weekendverblijf, de "hut" (the shag). Hij kocht die voormalige boerderij, gelegen op
arme zandgrond, in Wisconsin. Per maand en dus ook per seizoen volgt de lezer zijn
wandelingen. Het tweede deel bevat losse schetsen van ervaringen die hij opdeed
gedurende veertig jaar, verspreid over het hele Noord-Amerikaanse continent. Het
derde deel gaat over milieu-ethiek.

De inleiding van Johan Braeckman situeert Aldo Leopold in de tijd, wat zeer nuttig
is om de filosofie en de bezorgdheid van de schrijver te kaderen. Hans Van Dyck
gaat dieper in op de ecologische inzichten en de milieu-ethiek, die uit het boek
spreken en die met het jaar eigentijdser worden. Hij heeft een puntje van kritiek,
maar dat lees je best in het boek zelf. Beide essayisten geven een lijst van
geraadpleegde literatuur.
De twee zwart-wit foto's tonen de (schamele) hut van Leopold en familie in
Wisconsin en een foto van hemzelf.
Tenslotte is er nog een register van dieren en planten, met hun wetenschappelijke
namen en de pagina's waarop ze voorkomen. Een boek met foto's zou mooi geweest
zijn, maar zeker te duur. Bijna iedereen heeft trouwens toegang tot het internet, zodat
je kan opzoeken hoe een akkermelkdistel eruit ziet of een Amerikaanse zanggors.
Ik waardeer een goed onderhouden stadspark of zelfs een mooi aangelegd golfterrein
(het toppunt van menselijk ingrijpen in de natuur!), maar veel liever struin ik rond in
een soort wildernis. Uit vele gesprekken met vriendinnen blijkt dat ik daarin alleen
sta. In dit boek lees ik dat ik het toch niet zo fout voorheb. Het nodigt ons uit om
onze diepe band met de (wilde) natuur te onderkennen en te beseffen dat "de aarde
een gemeenschap is waartoe wij behoren". Wat waar was toen hij het schreef, geldt
vandaag in het kwadraat.

Gegevens

Geschreven door: Didier (De Wever)

Categorie: Recensies

Gepubliceerd: 23 januari 2025

Hits: 325

Hoewel het slechts één provincie is, heeft NAVARRA toch twee grote wijnen, de D.O. navarra en de D.O.C. rioja. Rioja had in 1925 de primeur om als eerste wijnregio in Spanje een ‘Donominacion de Origen’ -status te verkrijgen.

 

Denken we enkel aan rustieke wijnen met overwicht aan houtlagering en langdurige rijping op Amerikaanse eiken vaten, dan lopen we achterop en wordt het tijd om onze visie wat aan te scherpen.

Vlug onze ‘nieuwste geschiedenis’ wat opfrissen: het is pas in de jaren tachtig van de vorige eeuw dat de officiële classificatie op basis van rijping en bewaring een reglement werd. Voorheen stond op een etiket enkel de benaming ‘rioja’ en het jaartal. Dit kon zowel een grote ‘reserva’ zijn met lange rijping op eiken vat, of een eenvoudige wijn die werd bewerkt met koolzuurmaceratie (cf. beaujolais). De oude rioja-classificatie deelde de wijnen in volgens de tijd doorgebracht op eik, maar sprak niet over de kwaliteit van de wijngaarden, de bodems en wijnstokken. Deze wetgeving werd ondertussen sterk gewijzigd met enkele nieuwe regels.

 

Klimaat en Bodem

Rioja heeft een gematigd maritiem klimaat, dat onder invloed staat van de Atlantische Oceaan en de Golf van Biskaje. Deze groene regio kent veel neerslag en wind gedurende het gehele jaar. Aangepaste warmere kledij is een must!

Kalkachtige kleibodems (klei, kalksteen, zandsteen) met ijzerhoudende en alluviale kenmerken.

 

Benaming en aanpassing rijpingstijd

• Een nieuwe naam voor rioja joven (wijnen zonder verplichte rijpingsvoorschriften): voortaan benoemen als rioja génerico. (joven=jong).

• Voor DOCa rioja reserva rode wijn mag niet voor het vierde jaar op de markt gebracht worden. De minimale houtopvoeding is twaalf maanden op vaten van 225 liter, de flesopvoeding is van 24 maanden naar 6 maanden teruggebracht.

• DOCa rioja gran reserva moet minstens vijf jaar rijpen, waarvan minstens twee jaar op houten vaten, en hier ook weer een flesrijping van 36 maanden naar 24 maanden.

 

De voorbije jaren heeft DOCa rioja (Denominación de Origen Calificada) echter een verschuiving in zijn classificatiesysteem aangemoedigd door meer nadruk te leggen op de specifieke ‘terroirs’ en geografische oorsprong van een bepaalde wijn, met meer nadruk op de diversiteit die in elke regio te vinden is. Meer aandacht voor verscheidenheid in bodems, microklimaten en individuele wijngaarden. Alles is zo’n beetje afgekeken van het Bourgondisch model: een piramide met regionale wijnen aan de basis, dorpswijnen hogerop en aan de top de parcellaire wijngaarden.

We spreken voortaan dus over Vinos de Zona, Vinos de Municipio en van Viñedos Singulares.

Vinos de Zona is een regionale herkomstbenaming, die verwijst naar een van de drie subzones van rioja. Merk op dat de vroegere benaming rioja baja, die enigszins pejoratief (baja betekent laag) kon geïnterpreteerd worden, een nieuwe naam kreeg. De drie heten voortaan rioja alta, rioja alavesa en rioja oriental (vroeger baja).

 

Om een Vinos de Zona op de markt te brengen, moet de producent in de zone zijn gevestigd en moet de wijn zijn gemaakt met druiven uit die zone. Hier geldt de 85% regel: er mag geblend worden met 15% druiven van andere oorsprong.

 

Vinos de Municipio is een gemeentelijke appellatie, Vinos de Pueblo is een synoniem. De producent dient in een van de 144 gemeentes van Rioja gevestigd te zijn en de wijn moet voor 85% gemaakt zijn van druiven uit die gemeente. Opmerkelijk: een bodega uit een bepaalde gemeente kan dus geen  Vinos de Municipio uit een andere gemeente produceren, hoewel hij daar best (top-) wijngaarden kan bezitten. Evenzo kan het zelfs zijn dat sommige wijnhuizen geen wijngaarden hebben, of toch niet van de beste kwaliteit, in de eigen gemeente. Toch wel een vreemde situatie. Hopelijk wordt deze categorie nog herzien in de toekomst.

 

Viñedos Singulares is de hoogste kwalificatie. De druiven moeten van één enkele wijngaard afkomstig zijn. Deze beperkte kleine elite wijngaarden beslaan amper 155 hectare. Ter info, Rioja omvat 65.000 hectare wijngaard. Belangrijk is ook de regel die duidelijk stelt dat dergelijke wijngaarden minimaal vijfendertig jaar oud zijn en dat de druiven met de hand moeten geplukt worden.

 

Wat informatie over de rioja-schuimwijnen:

Vanaf 2019 mogen ook schuimwijnen geproduceerd worden binnen de riojabenaming, zowel voor wit als rosé. Er zijn strengere voorschriften opgemaakt in vergelijking met de gangbare voorschriften voor cava. Los espumosos de Rioja moet volgens de traditionele methode (tweede gisting op fles) worden gemaakt in de drie categorieën met het laagste restsuikergehalte. Brut nature, extra brut en brut. De rijpingsperiode dient ten minste 15 maanden te zijn voor de categorie Los espumosos de Rioja, 24 maanden voor reserva en 36 maanden voor de gran añada-schuimwijnen. De gran añada moet het oogstjaar vermelden.

 

Witte druiven:

In 2017 besloot de Consejo Regulador (toezichtraad, wettelijk belast met de controle van de bescherming van de oorsprongbenaming) om een veel groter aantal toegestane druiven in de regio toe te staan, wat leidde tot een toename van de productie van rioja blanco (witte wijnen) in deze vooral rode wijnstreek. Het is nu mogelijk om monocepagewijnen te produceren van de meer recent goedgekeurde variëteiten: chardonnay, verdejo, sauvignon blanc, garnacha blanca, malvasia, maturana blanca, tempranillo blanca en turruntés.

Viura blijft echter de meest traditionele witte druif in de regio.

 

Kenmerken viura: wijnen van deze druif verliezen hun smaak en fruitig karakter relatief gemakkelijk. Ze zijn op hun best wanneer ze jong worden gedronken. Deze druif zorgt voor strogele tot amberkleurige wijnen met een hoog zuur- en alcoholgehalte. De geur is bloemig en de smaak droog, fruitig, licht en fris.

 

Kenmerken chardonnay: boterzacht, vol gerijpt, fris, fruitig…

 

Kenmerken garnacha blanca: aromatisch karakter, frisse tropische fruittonen, minerale afdronk, levendige zuurgraad…

 

Kenmerken malvasia: sterke, zwoele aroma’s van wit fruit, bloemen en citrusvruchten, frisse zuren. Ideaal om versterkte, zoete en aromatische wijnen van te maken.

 

Kenmerken verdejo: hoge aromatische intensiteit met goede zuurgraad, minerale tonen en hints van eikenhout, medium body.

 

Kenmerken van turruntés: aromatische en bloemerige kenmerken met smaken van citrusvruchten. Ook geschikt om mousserende wijn van te maken.

 

Blauwe druiven voor rode wijn in Rioja:

Voor rode wijnen is tempranillo de meest gebruikte druif. Andere toegestane druiven zijn garnacha tinta, graciano en mazuela cariñena. Een typisch rode riojawijn bestaat uit ongeveer 60% tempranillo, maximaal 20% garnacha en geringere hoeveelheden mazuela en graciano.

 

Over D.O. NAVARRA:

Reeds de Romeinen zongen de lof over de wijnen van Navarra en in de 12e eeuw vond er een heuse wijnexplosie plaats, dit keer vooral voor de pelgrims die langs deze streek hun tocht van Santiago de Compostella ondernamen. Op het einde van de 19e eeuw telde men er zelfs bijna 50.000 hectare wijngaard. Op dit moment is dat een kleine 18.000 hectare. In de jaren ’80 was Navarra vooral bekend voor zijn frisse roséwijnen, grotendeels op basis van garnacha. Onder invloed van de regionale autoriteiten werden er onderzoeksprogramma’s opgezet waardoor Navarra als het ware een levend laboratorium werd voor allerhande variëteiten. Op dit moment worden er vijf subzones onderscheiden:

• Valdizarbe (meest noordelijke wijngaarden van Spanje)
• Tierra Estella in het noordwesten
• Baja Montaña in het noordoosten
• Ribera Alta in het centrum
• Ribera Baja in het zuiden rond de rivier de Ebro. Het is deze regio waar de meeste wijndomeinen gevestigd zijn.

Navarra heeft een zeer afwisselend landschap en de wijngaarden gaan van 250 tot 600 meter hoogte. Bijna heel het gebied geniet bovendien van een continentaal klimaat, omstandigheden die uitermate geschikt zijn om goede wijnen te maken. Op dit moment is garnacha de voornaamste druif, met tempranillo als mooie tweede. Sinds de jare ’80 is er echter een duidelijke tendens tot diversifiëring en zien we heel wat cabernet en merlot aangeplant. Witte wijnen maken voorlopig slechts 5% uit van de totale productie, maar deze zit duidelijk in de lift. Het is vooral chardonnay en viura die hier de hoofdrol spelen. In het zuiden is er ook nog een wijnmakerstraditie van zoete wijnen op basis van moscatel.

 

Kenmerken moscatel: beschouwd als een van de oudste druiven ter wereld. Wijnalcohol wordt toegevoegd. Amber van kleur. In de mond heerlijke aroma’s van citrusvruchten, rozemarijn, rozenblaadjes en honing. In de mond een lange en aanhoudende afdronk. 

 

Kenmerken garnacha tinta: levert wijnen die smaken naar frambozen, pruimen, een vleugje vers gemalen peper en kruiden. Daarnaast heeft het milde zuren en een bescheiden tanninegehalte. De aroma’s lopen uiteen: rood fruit (aardbeien, framboos, rode kers), zwart fruit (zwarte bes, braambes, zwarte kers), gedroogd fruit (pruim, dadels, vijgen, rozijnen, gedroogde abrikoos, vruchtenjam, specerijen (peper, laurier, kaneel, drop), kruiden (tijm, rozemarijn, salie), koffie, cacao, chocolade.

 

Kenmerken tempranillo: betekent ‘vroeg’(rijp). Zeer toegankelijke druif dankzij zijn zachte eigenschappen. Fruitig met weinig zuren. Medium tot veel body. Aroma’s van donker en rijp fruit en leer. Geeft een rijkere smaak van vanilletonen na rijping op hout.

 

Kenmerken graciano: geeft donkerrode wijnen, rijk aan alcohol, goed gestructureerd met een flinke zuurgraad. Ondanks het tanninegehalte is de wijn soepel en charmant als de druiven goed worden gerijpt. De wijn heeft doorgaans typische aroma’s van zoethout, peper en pruimen

 

Kenmerken mazuela cariñena (= samso mazuela) en is synomiem van carignan-FR. Een soort die robuuste wijnen met veel zuren oplevert. Geeft in de riojamix zijn kleur en body. Levert tanninerijke en alcoholische wijnen af.

 

Kenmerken van cabernet sauvignon: krachtig, cassisgeur, tabak, chocolade…

Kenmerken van cabernet franc: intens aromatisch, mooie zuren, bessen, frambozen, viooltjes, ceder ,….

 

Kenmerken merlot: soepel, zacht, neutrale tannines en zuren, kersen, bessen, pruimen, gemakkelijk jong te drinken.

 

Wie cultuur, gastronomie, prachtige landschappen, kerken, kloosters en prachtige wijnen wil ervaren moet zeker deze streek verkennen. De provincie Navarra met regio Rioja heeft voor elk wat wils.

Ik enthousiasmeer je graag voor deze regio’s. 

Bronnen:

Decanter.com

Jancisrobinson.com

Ken Wijn magazine

Riojawines.com

Mijn krantenknipsels en wijnperiodieken

Mijn leerboeken Vinologenopleiding, Wereldwijnen en WSET-opleiding…

 

Georges De Smaele, wijnschrijver.